آفتی که فرهنگ جامعه را می‌بلعد

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، عفاف حالتی درونی است که ریشه در خویشتن‌داری و پرهیز از افراط و تفریط در جنبه‌های مختلف زندگی، به‌ویژه در نگاه، کلام و رفتار دارد؛ این فضیلت فراتر از یک محدودیت ظاهری، یک آرامش روحی و یک تعادل قلبی است که فرد را از آلودگی‌های درونی و بیرونی مصون می‌دارد و او را به سمت کمال و وقار سوق می‌دهد تا از طریق کنترل امیال، به آزادی حقیقی دست یابد.

در قرآن و در کلام اهل‌بیت علیهم‌السلام، عفاف جایگاهی بسیار برجسته دارد؛ چراکه همچون سپری است که انسان را از بسیاری از لغزش‌ها و خطرات حفظ می‌کند. عفاف، تنها به یک بُعد محدود نیست، بلکه زمینه‌ای درونی است که روح را به سوی حیاء، پاکی، مسئولیت‌پذیری اخلاقی و مراقبت از خود سوق می‌دهد.